Ꙁѡграфьска кънига
Ꙁѡграфьска кънига (латиньскꙑ Codex Zographensis) ѥстъ дрѣвьна словѣньска кънига · иматъ чєтꙑри благовѣствованиꙗ ⁙ Главьна чѧсть кънигꙑ староѭ кѷрїлловицєѭ нꙑнѣ глаголицєѭ рєкомоѭ писана ѥстъ · коньчьнии жє листи новꙑми словѣньскꙑми писмєнꙑ писани[1] ⁙ Дьньсь въ народьнѣи кънижьници въ Пєтроградѣ прѣбꙑваѥтъ · знамєниѥмь Глаг. 1[1] ⁙
Оустроѥниѥ кънигꙑ
[исправлѥниѥ | исправлѥниѥ источьна обраꙁа]
Иматъ т҃г листъ пєргамєна · къ нимъ г҃ поздьнѣиши листи приложєни[2] ⁙ Бєзъ начѧла и коньца ѥстъ · въ срѣдѣ жє нѣции листи такождє погꙑбошѧ[1] ⁙
Въ нєи благовѣствованиꙗ Матѳєꙗ · Маръка · Лоукꙑ и Їѡана сѫтъ · тажє синаѯарь и мѣсѧчьникъ[2] ⁙
Листи в҃-м҃ и н҃и-сп҃и въ XI столѣтии староѭ облоѭ кѷрїлловицєѭ писани[1] ⁙ Листи м҃а-н҃з въ XII столѣтии староѭ кѷрїлловицєѭ инꙑмь начрътаниѥмь писани · нѣкꙑѩ жє боукъви новꙑхъ словѣньскꙑхъ писмєнъ сѫтъ[1] ⁙
На з҃ листѣхъ сихъ прѣждє ино писаниѥ бѣ ⁙ Посємъ омꙑто бꙑстъ и на тѣхъ жє листѣхъ ново написано ⁙ Таковъ листъ нꙑнѣ палимпсєстъ рєкомꙑи ѥстъ · ѿ ѥллиньскаго словєсє παλίμψηστον · сирѣчь пакꙑ остръгано ⁙ Омꙑтоѥ жє ино благовѣствованиѥ ѥстъ · въ XI столѣтии писано бꙑстъ[1][2] ⁙
Листи сп҃ѳ-т҃д въ XIII столѣтии новꙑми словѣньскꙑми писмєнꙑ писани · синаѯарь и мѣсѧчьникъ въ нихъ сѫтъ · письць ихъ їєрѣи Їѡанъ бѣ[1] ⁙
Заставицꙑ и начѧльнꙑ боукъви чрьниломъ и красками писанꙑ ⁙ На нѣкоихъ листѣхъ обраꙁи начрътани · на краѥхъ жє листъ мъногꙑ рѣчи поздьнѣи приписанꙑ[1][2] ⁙
Рѣчь кънигꙑ
[исправлѥниѥ | исправлѥниѥ источьна обраꙁа]Рѣчь главьнꙑѩ чѧсти дрѣвьна словѣньска ѥстъ ⁙ Въ къниꙁѣ писано ѥстъ многъ въ мѣсто мъногъ · ꙁло въ мѣсто ꙁъло · днєсь въ мѣсто дьньсь[3] ⁙
Ѥллиньска словєса нѣгдѣ нєпрѣложєна · ꙗко тєктонъ · алавастръ · архисинагогъ · архитриклинъ · игємонъ · гєєна[3] ⁙
Обрѣтєниѥ кънигꙑ
[исправлѥниѥ | исправлѥниѥ источьна обраꙁа]Глаголѭтъ ꙗко прѣждє въ мєтохѣ манастꙑрꙗ Ꙁѡграфьскаго въ Макєдонии близъ Їєрисса прѣбꙑваашє · посємъ въ манастꙑрь Ꙁѡграфьскъ на Аѳонѣ принєсєна бꙑстъ[4] ⁙
Въ лѣто ҂аѿм҃г Антонии Михановиꙉь кънигѫ въ манастꙑри видѣ[4][2] ⁙ Въ лѣто ҂аѿ҃ѯ настоꙗтєль манастꙑрꙗ съ братиѥѭ кънигѫ роусьскоу цѣсарю Алєксандроу В҃ дарова[4] ⁙ Въ лѣто ҂аѿѯ҃а въ кънижьницѫ въ Пєтроградѣ приидє · ту и до нꙑнѣ прѣбꙑваѥтъ[4] ⁙
Авлєниѥ кънигꙑ мирови
[исправлѥниѥ | исправлѥниѥ источьна обраꙁа]Прѣждє Иꙁмаилъ Срѣзнєвьскꙑи и Вацлавъ Ганъка нѣкꙑѩ чѧсти тиснєниѥмъ ависта[2][5] ⁙
Въ лѣто ҂аѿо҃ѳ Ватрославъ Ꙗгиꙉь благовѣствованиꙗ новꙑми словѣньскꙑми писмєнꙑ прѣписавъ тиснєниѥмъ ави мирови[3] ⁙
Блъгаринъ Їѡанъ Добрєвъ омꙑтоѥ писаниѥ испꙑтавъ въ лѣто ҂ацо҃а нѣкꙑѩ чѧсти тиснєниѥмъ ави[6] ⁙
Источьници
[исправлѥниѥ | исправлѥниѥ источьна обраꙁа]- 1 2 3 4 5 6 7 8 Зографское Евангелие. Описание рукописи // Российская национальная библиотека. (роусьскꙑ)
- 1 2 3 4 5 6 Левшина Ж. Л. Зографское Евангелие // Православная энциклопедия. Т. 20. С. 315-316. (роусьскꙑ)
- 1 2 3 Jagić V. Quattuor evangeliorum Codex glagoliticus olim Zographensis nunc Petropolitanus. Berolini, 1879. (латиньскꙑ)
- 1 2 3 4 Зографское Евангелие в Российской национальной библиотеке. О рукописи // Российская национальная библиотека. (роусьскꙑ)
- ↑ Срезневский И. И. Известие о глаголическом четвероевангелии Зографского монастыря // Известия Отделения русского языка и словесности Санкт-Петербургской Академии наук. 1855/1856. Т. 4. Вып. 7. С. 369-377. (роусьскꙑ)
- ↑ Добрев И. Палимпсестовите части на Зографското евангелие // Константин-Кирил Философ. София, 1971. С. 157-164. (блъгарьскꙑ)
Вънѣшьнѩ съвѧꙁи
[исправлѥниѥ | исправлѥниѥ источьна обраꙁа]- Образи кънигꙑ и съписаниѥ ѥѩ // Российская национальная библиотека
- Тиснєниѥ Ꙗгиꙉа // Wikimedia Commons
- Образи Ꙁѡграфьскꙑѩ кънигꙑ // Wikimedia Commons